Ostrejki — folwark w powiecie baranowickim województwa nowogródzkiego Republika Polska (Druga Rzeczpospolita, 1920-1939).
Informacje przedstawione na stronie Radzima.net:
Parafia prawosławna, do której należał(a) folwark Ostrejki na początku XX w.;
metryki parafii prawosławnej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, w którym są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Parafia katolicka, do której należał(a) folwark Ostrejki na początku XX w.;
metryki parafii katolickiej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, gdzie są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Gdzie znajduje się folwark Ostrejki
— współrzędne geograficzne miejscowości i położenie folwarku Ostrejki na starych szczegółowych mapach z początku XX w., na współczesnych mapach, a także na zdjęciach satelitarnych (Google Maps)Przynależność administracyjna folwarku Ostrejki
— do jakich jednostek administracyjno-terytorialnych należała miejscowość w różnych okresach historycznych:— Imperium Rosyjskie (1870-1910), — Republika Polska (Druga Rzeczpospolita, 1920-1939),Kto posiadał folwarkiem Ostrejki
. Właściciel i majątek, do którego należała miejscowość w połowie XIX w.Informacje te są dostępne dla zarejestrowanych użytkowników z planem Premium.
Zostaw wiadomość
Wiadomości:
Фальварак знаходзіўся ў адлегласьці каля 2 км ад вёскі Астрэйкі ў кірунку вёскі Шавялі. Да 1842 фальварак — уласнасьць Клімашэўскіх, пасьля 1842 — Тэклі Плацынскай. У 1876 годзе маёнтак (155 дзесяцін зямлі) належыць С. А. Вільбікавай. Праз шлюб Тэклі зь Вільбікаў і Юзэфа Баранцэвіча маёнтак пераходзіць Баранцэвічам. У 1897 належыць Баранцэвічам, 2 дамы, 13 жыхароў. У 1909 у маёнтку пражывае 5 жыхароў, у 1921 — 11.
Пасьля заканчэньня Другой сусьветнай вайны, восеньню 1945 апошні гаспадар маёнтку Тытус Баранцэвіч заставіў маёнтак і пераехаў зь сям’ёю ў Гданьск. Пакінутыя будынкі былі неўзабаве разбураныя. Доўгі час месца сядзібы можна было лякалізаваць па яблыневым садзе.
WikipediaOdpowiedź

2017-10-14 Jerzy Narkiewicz