Kijakowo — wieś w rejonie dokszyckim obwodu witebskiego Republiki Białoruś.
Informacje przedstawione na stronie Radzima.net: 
Parafia prawosławna, do której należał(a) wieś Kijakowo na początku XX w.;
metryki parafii prawosławnej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, w którym są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Parafia katolicka, do której należał(a) wieś Kijakowo na początku XX w.;
metryki parafii katolickiej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, gdzie są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Gdzie znajduje się wieś Kijakowo
— współrzędne geograficzne miejscowości i położenie wsi Kijakowo na starych szczegółowych mapach z początku XX w., na współczesnych mapach, a także na zdjęciach satelitarnych (Google Maps) Przynależność administracyjna wsi Kijakowo
— do jakich jednostek administracyjno-terytorialnych należała miejscowość w różnych okresach historycznych:— Imperium Rosyjskie (1870-1910), — Republika Polska (Druga Rzeczpospolita, 1920-1939), — Republika Białoruś (stan na 2017 r.); Parafia prawosławna, do której należał(a) wieś Kijakowo na początku XX w.;
metryki parafii prawosławnej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, w którym są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Parafia katolicka, do której należał(a) wieś Kijakowo na początku XX w.;
metryki parafii katolickiej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, gdzie są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Kto posiadał wsią Kijakowo
. Właściciel i majątek, do którego należała miejscowość w połowie XIX w.Informacje te są dostępne dla zarejestrowanych użytkowników z planem Premium.
Zostaw wiadomość
Wiadomości:
У 1903 г. сядзіба належала Аляксандру Кіякоўскаму. Кіякоўскія, прыкладна, на рубяжы стагодьдзяў заклалі вялікую сядзібу, якая мела рысы утылітарнай мэтазгоднасьці. Уключала палац з афіцыйнай, сьвіран, лядоўню, вяндлярню, кузьню, піўніцу, парк, сад і вялізны гаспадарскі двор. У вёсцы мелася 2 дамы для рабочых (на 12 семьяў).
Закладзены на невысокай тэрасе р. Сэрвач. Мае простую планіроўку, палац зь верандамі і тэрасамі на двух фасадах, складаўся з 14 пакояў, разьмяшчаўся ў глыбіні парку. Да яго праз усю сядзібу вяла алея конскага каштана і ліпы (захаваліся адзінкавыя дрэвы). Перад домам меўся партэр з кругам, за якім на адной восі пабудавана стайня выязных коней (захавалася). З паркавага боку сярод сада быў круг такіх жа памераў, як і парадны, з рабаткамі півоній. Непасрэдна сам парк быў спланаваны на паўднёва-ўсходняй ускраіне сядзібы. Ён у плане Г-падобны, дрэвастой складзены мясцовымі відамі. Яго найбольш утульная і прыгожая частка разьмешчана з боку ракі, дзе растуць векавыя яліны, ліпы, клёны, дубы і бярозы. Адсюль адкрываецца перспектыва на раку і пойму. Ад вялікага гаспадарскага захаваліся стайня і ферма. Стайня пабудавана з бруса, закладзенага ў цагляныя шулы. Фасад вылучаны двума рызалітымі са шчытамі. Іх дзьвярныя праёмы маюць арачнае завяршэньне і прыгожыя дзьверы работы мясцовых майстроў.
Руслан Бугаевіч, ruslan-zmahar@tut.byOdpowiedź
2012-03-10 Stanisław Gigoło