Dworzec — agromiasteczko w rejonie zdzięcielskim obwodu grodzieńskiego Republiki Białoruś.
Informacje przedstawione na stronie Radzima.net: 
Parafia prawosławna, do której należał(a) agromiasteczko Dworzec na początku XX w.;
metryki parafii prawosławnej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, w którym są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Parafia katolicka, do której należał(a) agromiasteczko Dworzec na początku XX w.;
metryki parafii katolickiej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, gdzie są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Gdzie znajduje się agromiasteczko Dworzec
— współrzędne geograficzne miejscowości i położenie agromiasteczka Dworzec na starych szczegółowych mapach z początku XX w., na współczesnych mapach, a także na zdjęciach satelitarnych (Google Maps) Przynależność administracyjna agromiasteczka Dworzec
— do jakich jednostek administracyjno-terytorialnych należała miejscowość w różnych okresach historycznych:— Imperium Rosyjskie (1870-1910), — Republika Polska (Druga Rzeczpospolita, 1920-1939), — Republika Białoruś (stan na 2017 r.); Parafia prawosławna, do której należał(a) agromiasteczko Dworzec na początku XX w.;
metryki parafii prawosławnej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, w którym są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Parafia katolicka, do której należał(a) agromiasteczko Dworzec na początku XX w.;
metryki parafii katolickiej dotyczące urodzeń, małżeństw i zgonów (z podaniem lat, funduszu, inwentarza i archiwum, gdzie są przechowywane);
linki do mikrofilmów zapisów kościelnych (urodzenia, chrzciny, małżeństwa, zgony);
Kto posiadał agromiasteczkiem Dworzec
. Właściciel i majątek, do którego należała miejscowość w połowie XIX w.Informacje te są dostępne dla zarejestrowanych użytkowników z planem Premium.
Zostaw wiadomość
Wiadomości:
poszukuję informacji o rodzinie.byli właścicielami lub dzierżawcami młyna w miejscowości Dworzec
Mój dziadek Roman Minkiewicz był właścicielem młyna. Majątek został skonfiskowany przez władze sowieckie w 1944 roku, a dziadek został zesłany na Sybir. Został wypuszczony po śmierci Stalina, ale do mojej babci Janiny już nie wrócił. Babcia z moim tatą Andrzejem w 1944 uciekła do Polski. Odpowiedź
Вітаю! Шукаю інфармацыю пра мястэчка Дварэц і яго ваколіцы, а таксама старыя фотаздымкі царквы, касцёла, млыноў, сядзібы, жыхароў і г. д.
Witam czy istnieje jeszcze miejscowość- hutor Trubowszczyzna???Pozdrawiam będe wdzięczny za odpowiedźOdpowiedź
Князёўна Марыя Радзівіл (з Завішаў) вырашае ахвяраваць свой палац з надзелам зямлі якому-небудзь каталіцкаму ордэну, які б змог узмацніць каталіцызм на гэтых тэрыторыях, што моцна былі падданыя русіфікацыі і прапагандзе праваслаўя. Таксама князёўна хацела, каб законнікі гэтага ордэну заняліся адукацыяй і прафесійным выхаваннем мясцовай моладзі (польскай і беларускай), якая расла ў беднасці і патрабавала асаблівай апекі. Выбар князёўна Марыі паў на салезіянаў, аб якіх яна не так даўно пачула за мяжой.
Салезіяне ахвярнасць князёўна прымаюць з вялікай падзякай і бачаць у гэтым неспасцігальную Божую ласку. Арганізатарам новай салезіянскай супольнасці быў кс. Людвіг Гастыла SDB, армейскі капелан у званні маёра, які прыбывае ў радзівілаўскую сядзібу ў чэрвені 1921 года.
Князёўна Марыя апрача прыгожага палаца ахвяроўвае салезіянскаму таварыству таксама 250 гектараў зямлі і 1000 гектараў лесу. Гэтая ахвяра была складзеная князёўнай на памяць аб трагічна загінуўшым ў Пецярбургу мужы, Міхале Радзівіле, для сіротаў першай сусветнай вайны, а таксама на будоўлю базілікі Найсвяцейшага Сэрца Езуса, якую будавала князёўна ў Варшаве. Законнікі планавалі адправіць пэўную колькасць дрэва на будаўніцтва гэтай велічнай святыні (сёння гэтай базілікай апякуецца салезіянскае таварыства).
Першы салезіянін у Дварцы – кс. Людвіг – распачынае працу па пераўтварэнні арыстакратычнага палаца ў выхаваўча-адукацыйную пляцоўку. У будынку палаца дабудоўваюцца дадатковыя пакоі, а таксама студэнцкая капліца, над якой узвышалася палацавая вежа з нанова ўстаноўленым на даху крыжам. Каля палаца паўстаюць будынкі сіроцкага дому, школы і інтэрнату для студэнтаў-рамеснікаў. Апрача гэтага на адлегласці 500 м знаходзіўся гаспадарчы фальварак, у якім было каля 60 галоў рагатай скаціны, у такой жа колькасці авечкі і свінні, а таксама пара дзясяткаў працоўных коней.
Новая пляцоўка атрымала апекуна, св. Юзафа, прачыстага абранніка Марыі. Закладальнікі пляцоўкі жадалі прыблізіць да хлопцаў, якія будуць вучыцца ў школе, постаць гэтага святога як узор працавітасці, цнатлівасці і мужнасці. Пляцоўка выхоўвае хлопцаў, а таксама навучае прафесіі ў двух галінах: сталярскай і абутковай. Ужо з 1 красавіка 1922 года пляцоўка адчыняе свае дзверы для першай групы сіротаў колькасцю 24 чалавекі. На працягу наступных гадоў гэтая колькасць вырастае амаль у 10 разоў.
Прэстыж і хвала прафесійных школ у Дварцы, што на Навагрудчыне, хутка расце, і ў 1925 годзе школы былі зацверджаныя праз дзяржаўныя ўлады (на той час гэта была тэрыторыя Польшчы). Сталярскі кірунак школы вялікім тэмпам пачаў развівацца, на жаль, абутковыя класы былі ў 1928 годзе расфарміраваныя, і школа пачала працаваць толькі ў адным кірунку – сталярскім. Канчатковае зацвярджэнне пляцоўкі ў Дварцы і поўнае яе прыняцце праз салезіянаў наступае ў 1927 годзе.
У 1934 годзе салезіяне прымаюць пад сваю апеку таксама мясцовы парафіяльны касцёл пад тытулам Божага Цела. Дварэцкі касцёл уфундавала князёўна Апалінарыя Пратасевіч у 1905 годзе. Грошы на будаўніцтва князёўна пазычае ў Радзівілаў, і ў хуткім часе ў даўнім мястэчку з’яўляецца новы каталіцкі храм – твор неабарочнага стылю. Да парафіі на тыя часы належала 13 вёсак з 4300 парафіянамі, а таксама філіяльны касцёл у Наваельні.
17 верасня 1939 года савецкая армія ўваходзіць у Дварэц. Амаль раптоўна з гвалтам займаюць салезіянскую пляцоўку, выкідваючы на вуліцу салезіянаў і выхаванцаў школы. Урачыста на школьным дзядзінцы паляць падручнікі, архіў, багатую бібліятэку і літургічныя кнігі салезіянскага дому. Разам з будынкамі савецкая ўлада канфіскуе ўвесь маёнтак дварэцкіх салезіянаў. Odpowiedź
Witam!
Moja rodzina ze strony ojca jest związana z miasteczkiem Dworzec przynajmniej od połowy XIX w. Sporo o samym miasteczku wiem z rodzinnych przekazów, ale chciałabym to jeszcze poszerzyć,dlatego też mam prośbę o nazwy ulic miasteczka przed wojną. Wiem, że była Kościelna, Mołczadzka i Garncarska, ale to zaledwie trzy, a było ich więcej.
Chodzi mi też o warsztaty rzemieślnicze, poza fotografem ( pan Ruszczyk) i szewcem.
W miasteczku były dwa urzędy gminy, była poczta,cukiernia, prężnie działał dom ludowy, była orkiestra,na stacji zatrzymywały się pociągi osobowe, była też bocznica.
Kto wie więcej, proszę o podzielenie się swoją wiedzą.
Pozdrawiam,
Julia Jarmoła
Poszukuję informacji na temat mojego dziadka Zdzisław Bułynko, ojca mojej matki. Urodził się 01 lipca 1881. Prawdopodobnie w województwie nowogrodzkim. z moich informacji wynika gmina Dworzec.
Wiem, że zakupił tam mały majątek. Wiem, że pojechał na wojnę rosyjsko-japońską. Więcej informacji nie posiadam. Jeśli ktoś miałby więcej wiadomości lub jakieś foto, to bardzo proszę o powiadomienie drogą mailową na adres; ewamaria2611@gmail.com.
Dziękuję i pozdrawiam. Odpowiedź
Dzień dobry poszukuje informacji o rodzinie ze strony mojego dziadka pochodzącej z Dworca. Nazwiska to Owsianik, Kuryłło, Barbaszyński, Ugrynowicz (ewentualnie Uhrynowicz), Bartak.
Pozdrawiam Ola Odpowiedź
Cześć, moi przodkowie ze strony dziadka ze wsi Kożuchowce niedaleko Dworca noszą nazwisko OwsianikOdpowiedź
Przepraszam, ostatnio musiałem spędzić kilka miesięcy w areszcie śledczym i po wyjściu nie mogę znaleźć odpowiedzi na moją wiadomość. Proszę, napisz jeszcze raz :)Odpowiedź
Всем доброго времени суток! Ищу своего деда. Моя бабушка Ева Сидорчик родилась в деревне Ивезь в 1915 году. Она родила моего отца Сидорчик Александра 12 августа 1939 года. У него в официальных документах записан 1940 год рождения. По рассказам родственников Ева прятала новорождённого сына от НКВД в 1939 году, боясь репрессий, потому,что отец Сидорчик Александра-сын пана. Родители Евы польского происхождения- Сидорчик Лукаш и Анна. О них мне вообще ничего не известно. По рассказам родственников мой дед приехал с родителями - панами, которые купили в тех местах имение. Этого пана все называли "американец", потому, что он приехал с долларами. Ищу любую информацию. Odpowiedź
вот вам любая информация. https://www.radzima.net/ru/gmina/dworzec. html и вот - https://fk.archives.gov.by/fond/26451/Odpowiedź
2010-02-05 Jan Fibek