Марысін — фальварак ў Навагрудскім павеце Навагрудскага ваяводства Польскай Рэспублікі (Другая Рэч Паспалітая, 1920-1939).
Звесткі, прадстаўленыя на сайце Radzima.net:
Праваслаўны прыход, да якога адносілася/адносіўся фальварак Марысін на пачатку ХХ стагоддзя;
метрычныя кнігі праваслаўнага прыходу аб народжаных, шлюбах і смерцях (з указаннем гадоў, фонду, вопісу і архіва, у якім яны захоўваюцца);
спасылкі на мікрафільмы царкоўных запісаў (нараджэнні, хрышчэнні, шлюбы, смерці);
Каталіцкая парафія, да якой адносілася/адносіўся фальварак Марысін на пачатку ХХ стагоддзя;
метрычныя кнігі каталіцкай парафіі аб народжаных, шлюбах і смерцях (з указаннем гадоў, фонду, вопісу і архіва, дзе яны захоўваюцца);
спасылкі на мікрафільмы царкоўных запісаў (нараджэнні, хрышчэнні, шлюбы, смерці);
Дзе знаходзіцца фальварак Марысін
— геаграфічныя каардынаты і размяшчэнне фальварка Марысін на старых падрабязных картах пачатку ХХ стагоддзя, на сучасных картах, а таксама на спадарожнікавых здымках (Google Maps)Адміністрацыйная прыналежнасць фальварка Марысін
— у якія адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінкі населены пункт уваходзіў у розныя гістарычныя перыяды:— Расійская імперыя (1870-1910-я), — Польская Рэспубліка (Другая Рэч Паспалітая, 1920-1939),Гэта інфармацыя даступная для зарэгістраваных удзельнікаў з Premium-планам.
Пакінуць паведамленне
Паведамленні:
"Zimę z 1942 na 1943 rok postanowiliśmy spędzić inaczej. Jeszcze do nastania zimy ja z mamą i naszą sąsiadką /p. Jadwiga Karwasiecką/ wyruszyliśmy do najbliższych kołchozów, aby tam jakoś się urządzić. Jak się okazało, w kołchozach rąk do pracy brakowało, zwłaszcza w tych, gdzie gospodarowano źle i za pracę prawie nic nie płacono /wynagrodzenie w kołchozach świadczono w naturze po podziale zbiorów/. Zahaczyliśmy się w jednym z takich kołchozów we wsi Nawodowo niedaleko od miasta powiatowego Szenkursk. Łąki tego kołchozu przylegały do rzeki Waga, dopływu Północnej Dźwiny. Zamieszkaliśmy u jednej kołchoźnicy i tak jakoś przezimowaliśmy. Ziemniaki zdobywaliśmy drogą wymiany na jakieś rzeczy z otrzymanych wcześniej darów amerykańskich. Za pracę w kołchozie otrzymywaliśmy w postaci zaliczki na poczet należności za tzw. ”trudodni” po 1 kg chleba za dzień pracy. I to było wszystko z czego należało wyżyć. Praktycznie sytuacja nie była dużo lepsza niż w posiołku, gdzie nadal pozostawali brat i dwie siostry. Tam pracując otrzymywało się regularnie tzw. pajok czyli przydział chleba wg norm podanych wyżej. Zgromadzone zapasy grzybów suszonych oraz niewielkie przydziały żywności z darów zagranicznych pozwoliły im przeżyć tę zimę bez narażenia na śmierć głodową.
Z nadejściem wiosny przenieśli się oni również do nas. Jasia wkrótce potem została powołana do nowego wojska polskiego, organizowanego przez Związek Patriotów Polskich /W. Wasilewska, gen. Berling/. W kołchozie otrzymaliśmy swoją działkę, na której posadziliśmy trochę ziemniaków. Mama pracowała w charakterze "świnarki" tj. zajmowała się żywieniem kołchozowych macior, które były tak źle żywione, że nigdy nie miały przychówku /prosiaki zdychały zawsze wkrótce po urodzeniu/. Ja podjąłem się pracy w charakterze pastucha owiec i kóz kołchozowych i mieszkańców wsi. W sumie było to dość duże stado, liczące ponad 150 sztuk. W charakterze pomocników służyły mi młodsza siostra i córka Karwasieckiej /Terenia/."адказаць
Są dobre zespoły poświęcone Marysino i Kalczyce.
Dołącz do nas:
https://ok.ru/group/70000003216011
https://www.facebook.com/groups/1199443964079864адказаць

2012-12-10 jerzy grzybowski