Прадаць дом, ці здаць катэдж у арэнду ў вёсцы Старынкі. Набыць дом, ці зняць жыллё ў вёсцы Старынкі на сайце "Дом на Радзіме".

Старынкі - вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Для гэтага населенага пункта на сайце Radzima.net ёсць наступныя даныя:
- геаграфічныя каардынаты мясцовасці і размяшчэнне вёскі Старынкі на падрабязнай старой мапе пачатку ХХ стагоддзя і сучасных мапах, а таксама на саталітарных здымках Google Maps - Google Мапы;Старынкі на мапе
- адміністрацыйна-тэрытарыяльная прыналежнасць у складзе Расійскай імперыі, Польшчы (Другой Рэчы Паспалітай), Рэспублікі Беларусь (2017);
- праваслаўны прыход, да якога адносілася/адносіўся вёска Старынкі на пачатку ХХ стагоддзя;
- за якія гады захаваліся метрычныя кнігі аб народжаных, уступаючых у шлюб і памерлых дадзенага прыходу;
- № фонду, вопісу, і адрас архіву, ў якім захоўваюцца метрычныя кнігі;
- каталіцкая парафія, да якой адносілася/адносіўся вёска Старынкі на пачатку ХХ стагоддзя;
- імя ўладальніка і назва маёнтка, да якога належыла мясцовасць у сярэдзіне XIX стагоддзя;

Гэта інфармацыя даступна для зарэгістраваных удзельнікаў з Premium планам.

Пакінуць паведамленне

*
*
*
*

Паведамленні:

Poszukuję rodziny teścia mój teść Piotr Gorostowicz urodzony Starzynki w 1926адказаць
Poszukuję rodziny teścia a7mksадказаць
Stanislaw Adamowicz mechkal v Starzynkah i v roku 2002 zmarl.адказаць
Poszukuje swojego krewnego Stanislawa Adamowicza.
Prosze o pomocадказаць
Szanowna Pan przesyłam Pani fragment informacji zamieszczony w gazecie pomorza gdańskiego "Dziennik Bałtycki" w 2012 roku dotyczący losów wojennych mjr. Mieczysława Czyczyro ze Starzynek koło Iwieńca.

(...) Starzynki, rodzinna wieś szeregowca Czyczyro, leżała w gminie Iwieniec, w powiecie Wołożyn, w województwie nowogródzkim. Wieś nie byle jaka. Kościół był i szkoła czteroklasowa, cmentarz, pozostałości po karczmie i browarze. Dom Czyczyrów okazały, z gankiem, choć strzechą kryty. Tata dom postawił drewniany, mimo że był murarzem, a żonę przywiózł aż z Litwy Kowieńskiej, z dóbr Radziwiłłów. W dzieciństwie Weronika bawiła się w parku okalającym pałac w Towianach, z księżniczkami uczyła się francuskiego, bo jej ojciec był tam rządcą. Przystojny murarz Czyczyro, najęty do jakiejś roboty, zakochał się w Weronice, szybko zaprowadził ją przed ołtarz i zabrał do Starzynek. Jego rodzice byli oburzeni, że nawet nie zaprosił ich na wesele, więc w domu wyprawili młodym drugie. Weronika przywiozła ze sobą do Starzynek maszynę do szycia Singera, którą dostała w posagu. Wszystkie sąsiadki zazdrościły jej tego Singera. Czyczyrowa miała dobry gust. Nie tylko szyła, ale i doradzała kobietom, czy lepsza będzie sukienka z kołnierzykiem, czy ze stójką. Mietek miał zaledwie 14 lat, gdy zmarła. Skończyło się dzieciństwo, nikt już nie przytulił, nie pocałował. Usiłuje przypomnieć sobie jej twarz, ma takie zdjęcie: mama siedzi, a obok stoją Witold, Aldona i Jadwiga. On tuli się do mamy, trochę jakby markotny, a może speszony, bo fotografowanie się było wtedy wydarzeniem nadzwyczajnym.
Dlaczego tak się rwał do tego wojska? Takie piękne piosenki mama o wojnie śpiewała, wojenko, wojenko, cóżeś ty za pani, tęsknił więc do tej pani, oj tęsknił. Do czego zresztą może rwać się chłopak w czasie wojny? Chce walczyć. Na strychu pod strzechą ma schowaną zdobyczną broń. Najchętniej poszedłby do partyzantki, do lasu, tam zza każdego drzewa partyzant wyglądał. Sowiecki, białoruski, polski. Tylu ich było, ale kto przyjmie takiego gówniarza? Akcje partyzantów przeciw Niemcom, szczególnie ta na szefa gestapo w Iwieńcu, wywołują odwet, mnożą się aresztowania i egzekucje, płoną całe wsie, ludzie śpią na polach, chowają się po lasach. Mietek widzi Starzynki: z koszyczkiem idzie z ciocią Marylą do kościoła, a w koszyczku jaja pofarbowane w łupinach z cebuli, kiełbasa, chleb i sól. Dom aż lśni, wysprzątany od piwnic po strych. Podłogi wyszorowane, okna pomyte, pajęczyny pousuwane, ściany pobielone. Dzieci wykąpane, ostrzyżone, w nowych bluzeczkach z białymi kołnierzykami, które mama uszyła na swojej maszynie Singera. O świcie rezurekcja, potem to najbardziej uroczyste śniadanie w roku, "Chrystus zmartwychwstał" - mówi dziadek, wracając z porannej mszy, "Christos Woskres" - uśmiecha się przechodząca obok niego sąsiadka. Rodzina Mieczysława Czyczyro nie zasiadła przy wspólnym stole. Starzynki, wraz z ojcem, siostrami i bratem, zostały w Sowieckiej Republice Białoruskiej.

W Gdańsku Mietek odnalazł męża starszej siostry. Przyjechał więc nad Motławę.
Już tu został. Pracował przy uruchamianiu pierwszego tramwaju, który ruszył wśród ruin znowu polskiego Gdańska ulicą Długą (dawniej Langgase).
(...)
W artykule są zdjęcia ze Starzynek.
ŹRÓDŁO: http://www.dziennikbaltycki.pl/artykul/549225,frontowa-wielkanoc-o-swietach-w-okopach,4,1,id,t,sg,sa.html
адказаць
I am looking for chrurch records for the Czyczyro family from Starzynki, near Iwieniec or any information that is available.адказаць

Прозвішчы, зарэгістраваныя ўдзельнікамі