Адміністрацыйная прыналежнасць

2017
Зарэчча — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Звесткі, прадстаўленыя на сайце Radzima.net: вёска Зарэчча на мапе 

Дзе знаходзіцца вёска Зарэчча

— геаграфічныя каардынаты і размяшчэнне вёскі Зарэчча на старых падрабязных картах пачатку ХХ стагоддзя, на сучасных картах, а таксама на спадарожнікавых здымках (Google Maps) Адміністрацыйная прыналежнасць 

Адміністрацыйная прыналежнасць вёскі Зарэчча

— у якія адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінкі населены пункт уваходзіў у розныя гістарычныя перыяды:— Расійская імперыя (1870-1910-я), — Рэспубліка Беларусь (станам на 2017 год);

Праваслаўны прыход вёскі Зарэчча Праваслаўны прыход, да якога адносілася/адносіўся вёска Зарэчча на пачатку ХХ стагоддзя; Метрычныя кнігі аб народжаных, уступаючых у шлюб і памерлых вёскі Зарэчча метрычныя кнігі праваслаўнага прыходу аб народжаных, шлюбах і смерцях (з указаннем гадоў, фонду, вопісу і архіва, у якім яны захоўваюцца);
Гэта інфармацыя даступная для зарэгістраваных удзельнікаў з Premium-планам.

Пакінуць паведамленне

*
*
*
*

Паведамленні:

2020-08-07 Марина Васильевна Дроздова (Брызгалова) по бабушке Ипатович

Ищу родственников прабабушку Ипатович Елену Захаровну.
Она вернулась в деревню Заречье примерно в начале 1950х гг , примерно в 1953 году.
Примерно в 30-х годах жила семья в Бриакане (Хабаровский край).
Бондаренко (Ипатович) Анна Ильинична,г. р. примерно1907г. ,и муж Бондаренко Максим Яковлевич, год рождения неивестны. Это мои бабушка и дедушка.

Было у них тро детей: Миша 1935 г. р. ;Толя 1937 г. р. ,Лида 1939 г. р. (моя мама). С ними жила прабабушка Елена Захаровна очень старенькая. Была знахаркой-лечила людей.

По семейному преданию, Бондаренко Максим работал кузнецом, руки были золотые, поэтому были частые командировки примерно в 1941 утонул в реке Амгунь- возвращаясь из очередной командировки. Анна Ильинична работала на электростанции-рубила дрова (по семейному преданию). Вышла замуж еще раз и были еще двое маленьких детей. В 1949 бабушка Анна скоропостижно умерла.

Детей забрали в дет. дом. Бабушка Елена примерно после 1953 г. вернулась на родину в Белоруссию.

Миша и Толик убежали из дет. дома в Николаевск. Моя мама Бондаренко Лидия Максимовна осталась в дет. доме, какой не знаю, ищу. Мама Лида рассказывала, что бабушка Елена Захаровна слала ей письма в детский дом и посылки. Потом письма прекратились.

У братьев с Лидой связь была потеряна навсегда. Потом Лида училась в педучилище, но не закончила.
Вдруг остались родственники или кто-то что-либо знает о родных или семье Бондаренко-Ипатович, дайте, пожалуйста, весточку.
адказаць