Беразнякі — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці Рэспублікі Беларусь.
Звесткі, прадстаўленыя на сайце Radzima.net:
Каталіцкая парафія, да якой адносілася/адносіўся вёска Беразнякі на пачатку ХХ стагоддзя;
метрычныя кнігі каталіцкай парафіі аб народжаных, шлюбах і смерцях (з указаннем гадоў, фонду, вопісу і архіва, дзе яны захоўваюцца);
спасылкі на мікрафільмы царкоўных запісаў (нараджэнні, хрышчэнні, шлюбы, смерці);
Дзе знаходзіцца вёска Беразнякі
— геаграфічныя каардынаты і размяшчэнне вёскі Беразнякі на старых падрабязных картах пачатку ХХ стагоддзя, на сучасных картах, а таксама на спадарожнікавых здымках (Google Maps)Адміністрацыйная прыналежнасць вёскі Беразнякі
— у якія адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінкі населены пункт уваходзіў у розныя гістарычныя перыяды:— Расійская імперыя (1870-1910-я), — Польская Рэспубліка (Другая Рэч Паспалітая, 1920-1939), — Рэспубліка Беларусь (станам на 2017 год);Хто валодаў вёскай Беразнякі
. Уладальнік і маёнтак, якому належаў населены пункт у сярэдзіне XIX стагоддзя.Гэта інфармацыя даступная для зарэгістраваных удзельнікаў з Premium-планам.
Пакінуць паведамленне
Паведамленні:
Od wielu lat prowadzę Kronikę Rodzinną. Poszukuję informacji dotyczących rodziny Ostoja Sawickich. Mój pradziadek Józef Sylwester Sawicki był bratem Józefy Sawickiej "Ostoja" - literatki, przyjaciółki Marii Konopnickiej i Elizy Orzeszkowej.
W Jej bardzo skromnym życiorysie znalazłam informację o Łopociu k. Grodna jako Jej miejscu urodzenia. Niestety nie znam żadnych innych szczegółów. Poszukuję wszelkiego rodzaju bliższych informacji o tej rodzinie.
Wiem, że rodzina straciła majątek na skutek wielu trudnych okoliczności. адказаць
Możesz spróbować znaleźć informacje w Litewskim Archiwum Historycznym, jeśli twoi przodkowie byli szlachtą. O szlachcie guberni grodzieńskiej niewiele jest informacji.
Milira1977@gmail.comадказаць
Ze wspomnień Bohdana Polonisa z Gabryjałowszczyzny k/ Graużyszek: "Wujka Aleksandra (Santockiego) praktycznie nie pamiętam. Raz byliśmy z Rodzicami w Lidzie, w której Wujostwo wtedy mieszkali, ale z tej bytności zachowały się w mojej pamięci tylko fragmenty zabaw z ich dziećmi i więcej nic! Natomiast z opowieści rodzinnych zapamiętałem, że Jego ojciec był zarządcą dużych majątków ziemskich i folwark Łopocie kupił jeszcze przed I wojną. W swoich dobrach długo nie gospodarzył, gdyż zmarł nagle w 1918 roku na skutek zaczadzenia. Troska o dom, folwark i czterech młodszych braci spadła na barki Wujka. Gospodarka na roli nie bardzo Go interesowała i pociągała, więc skoro tylko wykształcił i usamodzielnił swe młodsze rodzeństwo, Łopocie oddał w dzierżawę, a sam podjął pracę, już jako rezerwista, w instytucjach wojskowych. Wujostwo zamieszkują początkowo
w Lidzie, a następnie w Grodnie, gdzie wuj pracuje jako pracownik cywilny w Dowództwie Okręgu Korpusu nr 3. "адказаць

2022-04-11 ANDRZEJ MACULEWICZ