Pogost na współczesnych zdjęciach

zdjęcia dodał(a) Владимир Дорошко

Поле, выгляд з боку хаты. <br>Шмат розных траў ды кустоў расце на зямлі, што забыла рукі чалавека ды смак плуга. <br>Вось так павольна, незаўважна паміраюць вёскі.

Поле, выгляд з боку хаты.
Шмат розных траў ды кустоў расце на зямлі, што забыла рукі чалавека ды смак плуга.
Вось так павольна, незаўважна паміраюць вёскі.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Хата з боку поля. Старое дрэва ўжо зусім шэрае. Выбітыя вакенцы, прасеўшы дах. <br>Ці вытрымае яшчэ год-другі?

Хата з боку поля. Старое дрэва ўжо зусім шэрае. Выбітыя вакенцы, прасеўшы дах.
Ці вытрымае яшчэ год-другі?Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Поле не зааранае. Ніхто не бярэцца за пасевы. Няма каму.

Поле не зааранае. Ніхто не бярэцца за пасевы. Няма каму.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Кут хаты з выглядам на поле.<br>Адчуванне прастору, абасобленнасці, бо поле заканчваецца лесам.

Кут хаты з выглядам на поле.
Адчуванне прастору, абасобленнасці, бо поле заканчваецца лесам.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Кут амбару. Стан бярвенаў срубу дрэнны. Можна ламаць рукамі. Побач - галінка новай расліны як сымбаль колазвароту ўсяго ў гэтым свеце.

Кут амбару. Стан бярвенаў срубу дрэнны. Можна ламаць рукамі. Побач - галінка новай расліны як сымбаль колазвароту ўсяго ў гэтым свеце.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Хутка сонечнае святло запоўніць цемныя сцены. Бярвенні вось-вось абрынуцца і дах праваліцца уніз. <br>Праменні сонейка ужо пралазяць скрозь мноства дырак, быццам падглядаюць за чымсьці.

Хутка сонечнае святло запоўніць цемныя сцены. Бярвенні вось-вось абрынуцца і дах праваліцца уніз.
Праменні сонейка ужо пралазяць скрозь мноства дырак, быццам падглядаюць за чымсьці.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Амбар.<br>Тут яшчэ ляжыць сена, невядома калісьці сабранае. <br>Па кушэтцы мяркую, што тут мабыць нехта знайшоў часовы прытулак. Мабыць, тыя ж марадзеры. <br>Дзед распавядае, што тут было стойла для каровы.

Амбар.
Тут яшчэ ляжыць сена, невядома калісьці сабранае.
Па кушэтцы мяркую, што тут мабыць нехта знайшоў часовы прытулак. Мабыць, тыя ж марадзеры.
Дзед распавядае, што тут было стойла для каровы.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Вакенца дому. <br>Скрозь яго бачна, які хаос у комнатах.<br>Прырода рэчаў бяре свае.

Вакенца дому.
Скрозь яго бачна, які хаос у комнатах.
Прырода рэчаў бяре свае.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Атмасфера пакінутасці. Адчуваецца, што зямля ўжо нікога не чакае.

Атмасфера пакінутасці. Адчуваецца, што зямля ўжо нікога не чакае.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Злева ад дзвярэй - старая спартыўная сумка. Надпіс

Злева ад дзвярэй - старая спартыўная сумка. Надпіс "Спартакіада БССР 1975". Сумку не пазналі, але не выключна, што мой дзед ці яго сябры, ці мой тата забылі яе тут невядома колькі год таму.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Дзед распавядае пра дом, пра тое, як ён тут выхоўваўся. Сеніцы ўнутры - блакітныя, ці сінія, цяжка казаць. <br>Справа ў кутке - палка. Я мяркаваў, што мабыць прабабуля выкарыстоўвала яе як тросць. <br>Пытанне засталося без адказу.

Дзед распавядае пра дом, пра тое, як ён тут выхоўваўся. Сеніцы ўнутры - блакітныя, ці сінія, цяжка казаць.
Справа ў кутке - палка. Я мяркаваў, што мабыць прабабуля выкарыстоўвала яе як тросць.
Пытанне засталося без адказу.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Чорна-белы тон - гэта заўседы асацыяцыя да дакумэнталістыкі, нуару. <br>Так адчуваецца нейкі сум недалекага мінулага.

Чорна-белы тон - гэта заўседы асацыяцыя да дакумэнталістыкі, нуару.
Так адчуваецца нейкі сум недалекага мінулага.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Хату пакінулі недзе ў сярэдзіне 1990-х, калі мая прабабуля Дар'я больш не змагла жыць адна па стане здароўя. <br>На падлозе знайшоў кавалак газеты Звязда, яшчэ з Пагоняй. <br>Выданне ад 26 мая 1994 года.

Хату пакінулі недзе ў сярэдзіне 1990-х, калі мая прабабуля Дар'я больш не змагла жыць адна па стане здароўя.
На падлозе знайшоў кавалак газеты Звязда, яшчэ з Пагоняй.
Выданне ад 26 мая 1994 года.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Я не стаў фатаграфаваць шмат чаго унутры дома, бо, як ужо зразумела, там усё дрэнна. <br>З кожным годам усе робіцца яшчэ горш з-за марадзераў ды проста брадзяг. <br>Шпалеры падраны, падлога адарваная ад брусаў, печкі (а іх было дзве) разбураны. <br>Па словах дзеда, яшчэ ў прошлым годзе абедзве печкі былі целыя. <br>Балкі гнуцца ад старасці, але яшчэ трымаюцца. <br>Хутка ў доме будзе небяспечна заставацца.

Я не стаў фатаграфаваць шмат чаго унутры дома, бо, як ужо зразумела, там усё дрэнна.
З кожным годам усе робіцца яшчэ горш з-за марадзераў ды проста брадзяг.
Шпалеры падраны, падлога адарваная ад брусаў, печкі (а іх было дзве) разбураны.
Па словах дзеда, яшчэ ў прошлым годзе абедзве печкі былі целыя.
Балкі гнуцца ад старасці, але яшчэ трымаюцца.
Хутка ў доме будзе небяспечна заставацца.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Сеніцы - першае, на што звярталася ўвага гасцей дому. Яшчэ бачна афарбоўка, блакітна-жоўтыя палоскі.

Сеніцы - першае, на што звярталася ўвага гасцей дому. Яшчэ бачна афарбоўка, блакітна-жоўтыя палоскі.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Прайшоўшы скрозь гэтыя шматлікія і густапарослыя дрэўкі мы трапілі да сеніц. <br>Стары дом яшчэ стаіць, але ужо бачна, як пакасілася канструкцыя.

Прайшоўшы скрозь гэтыя шматлікія і густапарослыя дрэўкі мы трапілі да сеніц.
Стары дом яшчэ стаіць, але ужо бачна, як пакасілася канструкцыя.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018

Фатаздымкі старога дома майго прадзеда ў вёске Пагост Магілеўскай вобласці. <br>На пачатак і сярэдзіну 20-га стагоддзя Пагост налічваў амаль 100 дамоў. У пераважнай большасці жылі тут сем'і Дарошак, Змітровічаў і Кіселевічаў. <br>На сенняшні час вёска памірае, як і тысячы падобных. З амаль сотні засталіся тут хіба ж 5-10 хат, дзе яшчэ жывуць людзі. <br>Чаму? - Адсутнасць інфраструктуры, добрых дарог, школ, сеткі рэгулярнага грамадскага транспарту, медыцынскай дапамогі, а самае галоўнае, працы.<br><br>Так выглядае хата майго прадзеда Сямёна зараз. Я нажаль не ведаю, што за кусты выраслі на двары, але праціснуцца праз іх ужо не так легка.

Фатаздымкі старога дома майго прадзеда ў вёске Пагост Магілеўскай вобласці.
На пачатак і сярэдзіну 20-га стагоддзя Пагост налічваў амаль 100 дамоў. У пераважнай большасці жылі тут сем'і Дарошак, Змітровічаў і Кіселевічаў.
На сенняшні час вёска памірае, як і тысячы падобных. З амаль сотні засталіся тут хіба ж 5-10 хат, дзе яшчэ жывуць людзі.
Чаму? - Адсутнасць інфраструктуры, добрых дарог, школ, сеткі рэгулярнага грамадскага транспарту, медыцынскай дапамогі, а самае галоўнае, працы.

Так выглядае хата майго прадзеда Сямёна зараз. Я нажаль не ведаю, што за кусты выраслі на двары, але праціснуцца праз іх ужо не так легка.Data wykonania zdjęcia: 17-04-2018