town Kleck

2010-12-29 Zbigniew Wołocznik

Wołocznik – nazwisko rodowe

Od czasów starożytnych, odnoszenie sie z szacunkiem do swojego nazwisko jest oznaką dobrego tonu: znajomość historii rodziny wskazuje na szlachetność człowieka i jest oznaką szacunku dla pamięci o przodkach.
Tak więc przedstawiciel należący do rodu Wołocznik może być dumny ze swojego nazwiska jako cennego źródło historii rodziny: przekazywanego z pokolenia na pokolenie, nazwisko do dziś przechowuje pamięć o pochodzeniu człowieka.
Nazwisko Wołocznik jest charakterystyczne pomnikiem kultury słowiańskiej. Ono wywodzi swój początek z osobistego przydomku – specjalnej nazwy, która podkreśla indywidualność przodka. Nazwy tego typu są szeroko reprezentowane w Onomastyce wschodnich, zachodnich i południowych Słowian.

Przezwisko - ciekawe zjawisko językowo-kulturalne, które występuje u wszystkich narodów świata. Według niektórych informacji przezwiska – przydomki były historycznie pierwszym rodzajem osobistego nazewnictwa, na które popyt nie został wyeliminowany, nawet wraz z pojawieniem się indywidualnych imion osób. Imiona często się powtarzały, a zatem nie zawsze były łatwe do identyfikacji człowieka.

Przydomki tym samym z większą precyzją pozwalały oddzielić od wspólnoty ludzi, konkretną osobę, wskazując na niektóre z jego znaków rozpoznawczym: cechy wyglądu, charakteru, zachowania, zawodu lub rodzaju zajęcia, narodowości czy miejsca, z którego pochodził człowiek.

Nazwisko Wołocznik utworzone jest z tego samego przydomku. Według jednej wersji, jest to związane ze słowem "wołoczok" ("wołok"), które oznacza małą sieć do połowu ryb w płytkich miejscach, a także liny, za pomocą których ciągnie się stosy siana lub kłody drewniane z jednego miejsca do drugiego. Ponadto, w dawnych czasach „Wołoczko” nazywano miejsce najbliższego styku dwóch żeglownych rzek, gdzie statkami przewożono ludzi i towary z jednej do drugiej.

Naukowo przydomek Wołocznik odnosi się do tak zwanych "profesjonalnych" nazw, wskazujących na rodzaj działalności człowieka. Dlatego, założyciel rodu Wołocznik może być rybakiem, pracownikiem na morskim statku, może wykonywać sieci lub specjalne liny.

Mniej prawdopodobne, że przydomek pochodzi z dialektu od słowa „Wołoczaj” - "ten który włóczy się". Jest prawdopodobne, że ten przydomek nadano człowiekowi powolnemu, niecierpliwemu.

Już w XV-XVI wieku rozpoczyna się proces przekazywania z pokolenia na pokolenie, pierwszych nazwisk, w których podkreślono, przynależność osoby do danej rodziny. Ono na przykład wskazywało na nazwisko głowy rodziny. W rezultacie przydomek przypisany do człowieka utrwalał się u jego dzieci i domowników, uformował się z różnymi przyrostkami.

W formowaniu słowiańskich nazwisk używano różnych formantów: przyrostków przynależnych (-ow/-ew,-in, -skij/-ckij), przyrostki zdrobnieniowe(-onok/-enok, enko,-ko,-ec,-ek, -uk, -czik, -enja), przyrostk ojcowskie (-owicz/-ewicz,-icz), i inne. Czasem nazwisko głową rodziny przekazywane potomstwu w niezmienionej formie.

Więcej informacji na temat przedstawicielach rodziny Wołocznik znajduje się w różnych dokumentach archiwalnych. Tak więc, w archiwach Towarzystwa białoruskiego "Memorial", figuruje Polka Wołocznik Irena córka Aleksandra. , urodzona w 1921 roku w Klecku, rejon Baranowicze.
A w Księdze Pamięci regionie Tomsk wymieniono Białorusina Wołocznik Pantelejmon syna Włodzimierza, urodzonego w 1906 w polskim mieście Kleck.

Oczywiście, nazwisko Wołocznik stanowi niezwykły pomnik kultury słowiańskiej. Jednak proces tworzenia każdego osobnego nazwiska mógł być długotrwały i nie zawsze miał związek z tylko jedna miejscowością, dlatego na koniec mówimy o upływie czasu i miejscu pochodzenia rodziny Wołocznik może opierać się jedynie na poważnych badaniach genealogicznych.